Paradise lost : Jimmy Liao
พาราไดซ์ ลอสต์

"พาราไดซ์ ลอสต์"เป็นชื่อหนังสือชุดใหม่ของ"จิมมี่ เหลียว"หรือ"จิมมี่ เลี่ยว"ที่กำลังจะกลายเป็นภาษาไทย มีกำหนดเปิดตัวในงานหนังสือเดือนตุลาคมนี้ โดยผู้เขียนและและครอบครัว จะเดินทางมาพบมิตรรักนักอ่านในงานด้วย

..........

สำนักพิมพ์นานมีถามว่า อยากให้มีกิจกรรมอะไรบ้าง ฉันบอกว่าอยากเห็นภาพเขียนออริจินอลของเขา ไม่รู้ว่าเขาวาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นใหญ่แค่ไหน ถ้าเอาภาพวาดเหล่านี้มาจัดแสดงในงานด้วยก็คงจะดี ทางสำนักพิมพ์บอกว่าการนำภาพเขียนจริงข้ามประเทศมาแสดงต้องเสียค่าประกันภัยแพงมาก อาจจะมาไม่ได้ ก็ไม่เป็นไร แค่คนเขียนมาเราก็ปลื้มกันแล้ว

...........

"อยากเชิญคุณ'ปราย ขึ้นเวทีสัมภาษณ์คุณเลี่ยวให้ด้วยได้ไหมคะ" คุณอรชุน มาร์เก็ตติ้งของนานมีถามฉันอย่างนั้น ฉันเลยบอกว่า ให้เป็นคุณเลี่ยวอยู่บนเวที มีล่ามแปลภาษาจีน แล้วก็มีพิธีกรสวยๆ อย่างคุณกระเต็น (ชอบคุณกระเต็นค่ะ รู้สึกว่าเธอกำลังดี ไม่มากไม่น้อยไป) คอยสัมภาษณ์ก็น่าจะเพียงพอ บนเวทีคนเยอะเกินไปไม่ดีหรอกค่ะ เดี๋ยวจะไปแย่งเวลาคุณเลี่ยวเปล่าๆ ส่วนฉันขอไปนั่งฟัง แล้วก็ขอจับมือคุณเลี่ยวสักครั้งหลังเวทีก็พอแล้ว

.....

บรรณาธิการ และพนักงานของสำนักพิมพ์นานมี ที่คุยกับฉัน ทุกคนเรียก Jimmy Liao ว่า "จิมมี่ เลี่ยว" หมดเลย ซึ่งฉันว่าน่าจะถูกต้องที่สุด เพราะนานมีแปลมาจากภาษาจีนอีกที ตอนที่หนังสือ "ผู้ชายที่หลงรักดวงจันทร์" ที่ฉันแปลมาจากภาษาอังกฤษออกวางแผงใหม่ๆ เคยได้ยินน้องที่เรียนภาษาจีนคนหนึ่งออกเสียงให้ฟัง ว่า “จิ๊มี่” ประมาณว่าคนจีน หรือไต้หวันเขาเรียกกันอย่างนั้น แต่ตอนที่ฉันแปล "ดวงตะวันส่องฉาย" ฉันและคุณแป๊ด บรรณาธิการ ก็เช็คแล้วเช็คอีกนะ ว่าชื่อเขาออกเสียงอย่างไร ตอนนั้นผู้เชี่ยวชาญบอกเราว่า จิมมี่ เหลียว เราก็เลยใช้อย่างนั้นมาตลอด ตอนนี้อาจจะต้องปรับมาเรียกกันให้ถูกต้องแล้ว

...........

สำหรับพาราไดซ์ ลอสท์ ชุดนี้ มีด้วยกันทั้งหมดห้าเล่ม มีตัวละครชุดเดียวกัน แต่ละเล่ม สามารถจบได้ในตอน ทางสำนักพิมพ์ถามฉันว่า หนังสือชุดนี้ควรจะมีชื่อภาษาไทยว่าอย่างไรดี ฉันตั้งให้สองสามชื่อ ยังไม่แน่ใจว่าจะเข้ารอบหรือไม่ แต่ส่วนตัวชอบชื่อ “ดินแดนหัวใจสลาย” มากที่สุด น่าจะดีกว่า "สรวงสวรรค์ที่สาบสูญ" หรือ "สิ้นสรวง" "สวรรค์ล่ม" หรือ "สวรรห์หาย" อะไรอย่างนั้น อ่ะ นานมาแล้วดูเหมือนจะมีคนเรียกบทกวี paradise lost ของ มิลตั้น เป็นภาษาไทยไว้ประมาณนั้นมาแล้วนะ คลาสสิคดีเหมือนกัน แต่กลัวคนอ่านรุ่นใหม่ๆ จะขำก๊ากกันหรือเปล่า

.........

วันนี้ ฉัน ในฐานะบรรณาธิการ หนังสือชุดนี้ เพิ่งตรวจแก้ต้นฉบับที่แปลจากภาษาจีนของคุณชุตินันท์ เอกอุกฤษฎ์กุล สำเร็จครบถ้วนทั้งห้าเล่มเป็นรอบแรก (ยกเว้นเล่ม 1-3 ที่ได้ตรวจแก้เป็นรอบที่ 2 ไปแล้ว) ต้องบอกว่า เรื่องราวทั้งหมดในหนังสือชุดนี้น่ารักและมีเสน่ห์มาก มันมีเสน่ห์แบบเศร้าๆ เจ็บๆ แปลกๆ ดี

..............

พาราไดซ์ ลอสต์ เป็นเรื่องราวมิตรภาพความผูกพัน ของสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตจำนวนหนึ่ง (จะเรียกว่าคนก็กะไร เพราะบางอย่างก็เหมือนจะไม่ใช่) มารวมตัวกันอยู่ในดินแดนหนึ่ง ที่พวกเขาทุกคนล้วนเข้าอกเข้าใจกันเป็นอย่างดี แต่ละชีวิต จะมีปมด้อย มีบาดแผล มีความพิการ มีความบกพร่อง ซึ่งโลกภายนอกอาจจะปฏิเสธพวกเขา แต่ในดินแดนแห่งนี้ ทุกชีวิตมีอิสระเสรี และมีผู้ที่เข้าใจ

..............

ตัวอย่างตัวละครบางตัว ในเรื่องราวชุดนี้ก็ได้แก่

............

หมีกากบาท
หมีกากบาทถูกทำร้ายตั้งแต่เล็ก จึงมีรอยแผลอยู่เต็มตัว หากคุณถามเขาว่าเจ็บตรงไหนที่สุด เขาจะชี้ตรงหัวใจ แม้จะได้รับความทุกข์สาหัส แต่เขาก็เชื่อว่ายังมีแสงสว่าง

ผ้าพันแผล
เป็นเด็กชายที่พันผ้าพันแผลทั้งตัว เขามักฝันว่าตัวเองบินได้ และมีผีเสื้อตัวน้อยอยู่เป็นเพื่อนเสมอ

หนูดำ
เจ้าของทรมานหนูดำด้วยวิธีต่างๆ นานา แต่หนูดำก็ยังคงมีจิตใจงดงาม ในบางครั้งเจ้าของอุ้มเขาด้วยความทะนุถนอมอยู่บ้าง แต่หนูดำก็อดที่จะหวั่นกลัวไม่ได้

โทนี่หน้าบาก
โทนี่เป็นเด็กชายขี้อายเป็นที่สุด เขาเป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจ มักจะยืนนิ่งอยู่ข้างหิ้งหนังสือในห้องสมุด เขามีแต่เงาตัวเองในกระจกเป็นเพื่อน

ไข่พะโล้
ไม่ว่าจะทำอะไร ไข่พะโล้จะต้องอธิษฐานต่อพระเจ้าก่อนเสมอ ก่อนข้ามถนน หรือกระทั่งในสวนที่มีดอกไม้บานสะพรั่ง เขาก็ยังอธิษฐาน

จอห์นจมูกแดง
เขามักรู้สึกว่าโลกของเขาว่างเปล่า ไม่ว่าจะพยายามเพียงใด สุดท้ายทุกอย่างก็เป็นเพียงความฝัน เขาไม่สามารถอธิบายอะไรให้ใครฟังได้ แต่อย่างน้อย เขาก็รู้สึกสบายใจในโลกอันว่างเปล่าของตัวเอง

จูลี่
เป็นคนที่ขยันโยนขวดบรรจุข้อความที่ชายหาด ให้ลอยไปตามคลื่นอยู่เสมอ เธอวาดฝันว่าจะพบรักจากการทำเช่นนี้ แต่ขวดเหล่านั้นมักถูกคลื่นซัดกลับ

ลูกโป่ง
มักลอยไปลอยมาอยู่คนเดียว วันหนึ่งศีรษะของเขาแตกเป็นรู เจ้าหนูลูกโป่งจึงตกลงมาจากฟ้า แต่ไม่นานก็ถูกจับมัดกลับไปแขวนไว้กับต้นไม้

เหิรหาว
เหิรหาวเชอบแกล้งผู้อื่น วันวันเอาแต่หาเรื่องทะเลาะ คนอื่นบอกว่าสีดำ เธอจะบอกว่าขาว เธอเกลียดโลกแห่งความเป็นจริง ชื่นชอบโลกที่โกลาหลวุ่นวาย


โทรโข่ง
เอาแต่ป่าวประกาศผ่านเครื่องขยายเสียง เที่ยวกระจายข่าวสารไปทั่ว เขาสวมหมวกกันน็อคจึงไม่ได้ยินเลยว่าเสียงไม่ได้ออกจากโทรโข่ง


แมรี่และแมวของเธอ
แมรี่เลี้ยงแมวตาโตตัวหนึ่ง แต่ละวันแมวของเธอจะมีมุมมองที่แตกต่างกันไป บางทีรู้สึกหน่าย บางทีรู้สึกเบื่อ บางทีรู้สึกว่าโลกมันน่าขัน

บอลลูน
เป็นเด็กฉลาดไอคิวสูง ฉลาดมากเสียจนไม่อยากจะเรียนรู้อะไรทั้งนั้น ทุกคนต่างชื่นชมความฉลาดของเธอ แต่เธอกลับเบื่อที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยคนโง่

ถ้าไม่ขี้เกียจ จะเอาเรื่องของตัวละครแต่ละตัว มาเล่าให้ฟังคร่าวๆ ค่ะ